Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

«Εἰς μνήμην Μελετίου Ἀρχιερέως»


Εἰς μνήμην Μελετίου Ἀρχιερέως
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη


Αναρτήθηκε στη romfea.gr

Συμπληρώνονται ἤδη ἕξι χρόνια ἀπό τήν πρός Κύριον ἐκδημία (21.6.12) τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου. Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή, ἄς δοῦμε μιά πτυχή ἀπό τήν ζωή του: Τήν ἀφιλαργυρία του.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει πώς τό κάθε πάθος ἔχει τήν τροφή του. Ἡ κενοδοξία θρέφεται ἀπό τή δόξα καί τούς ἐπαίνους, ἡ ὑπερηφάνεια ἀπό τήν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας, καί ἡ φιλαργυρία ἀπό τό χρῆμα (Περί Ἱερωσύνης, ΣΤ΄, ιβ΄). Γι’αὐτό ὁ Μ. Βασίλειος, συμβούλευε τόν μαθητή του Χίλωνα νά μήν πιάσει κἄν χρήματα στά χέρια του (Ἐπιστολή 42,3). «Εἶναι γλυκά, τά ἄτιμα...!», μοῦ ἔλεγε ἕνας χριστιανός. Καί αὐτή ἡ ἡδονή τοῦ χρήματος μπορεῖ νά παρασύρει τούς ἀδύνατους πνευματικά, καί νά τούς κάνει φιλάργυρους (καί ἀναίσθητους). Παράδειγμα ὁ Ἰούδας. Κρατώντας τό ταμεῖο, ἐνασχολούμενος δηλαδή μέ τό χρῆμα, παρασύρθηκε, καί κατάντησε φιλάργυρος. Ἔτσι, ἐνῶ ὁ κόσμος τοῦ ἔδινε χρήματα γιά τόν Χριστό καί γιά τούς μαθητές Του, αὐτός τά ἔβαζε στήν τσέπη του (Ἰω. 12:6). Καί δίπλα του ἦταν ὁ Χριστός...! Τόσο ὕπουλο καί ἐπικίνδυνο εἶναι αὐτό τό πάθος. Ἀνάβει εὔκολα φωτιές, κατακαίγοντας ψυχές!

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

«Ὁ Ἰούδας καί ἡ σύλληψη τοῦ Χριστοῦ»



Ὁ Ἰούδας καί ἡ σύλληψη τοῦ Χριστοῦ
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Αναρτήθηκε στό anastasios.blogspot.gr

Ὁ Χριστός καί οἱ μαθητές, ὡς ἄνθρωποι, χρειάζονταν χρήματα γιά τίς προσωπικές τους ἀνάγκες, εἴτε γιά εἰσιτήρια στό καραβάκι εἴτε γιά φαγητό· ὅταν λ.χ. ἦταν στή Σαμάρεια, καί πεινοῦσαν, «οἱ μαθητές πῆγαν γιά νά ἀγοράσουν τρόφιμα» (Ἰω.4:8). Ὁ Ἰούδας κρατοῦσε τό «ταμεῖο». (Ἰω. 12:6). Ἔτσι, ἄν ὁ Χριστός ἤθελε κάτι, ζητοῦσε χρήματα ἀπό τόν Ἰούδα ἤ ἐλεγε «Ἰούδα, ἀγόρασέ Μου αὐτό». Τό ἴδιο γινόταν, καί ἄν οἱ μαθητές Του ἤθελαν νά ἀγοράσουν κάτι. Ζητοῦσαν ἀπό τόν Ἰούδα. Καί ἄν κάποιος ἤθελε νά δώσει χρήματα στήν «ὁμάδα» τοῦ Χριστοῦ, τά ἔδινε στόν Ἰούδα. Ὅμως, «ἦταν κλεφτης, καί βαστοῦσε αὐτά πού τοῦ ἔδιναν» (Ἰω. 12:6). Καί ἀπό τή στιγμή πού ἄφησε τόν ἑαυτό του νά κλέβει, ἡ σπίθα τῆς φιλαργυρίας μεγάλωνε, ὥσπου ἔγινε φωτιά, πού τόν ἔκαψε ὁλόκληρο. Δέν στάθηκε ἱκανός νά σβήσει (στήν ἀρχή) μιά σπίθα, θά ἔσβηνε μετά ὁλόκληρη φωτιά;

«Οἱ Ἀρχιερεῖς καί ἡ Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ»


Οἱ Ἀρχιερεῖς καί ἡ Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Αναρτήθηκε στό romfea.gr

Στά χρόνια τοῦ Χριστοῦ, ἡ Παλαιστίνη ἦταν ὑπό τήν κατοχή τῶν Ρωμαίων. Οἱ κατακτητές εἶχαν δώσει στούς θρησκευτικούς της ἡγέτες καί κοσμική ἐξουσία. Μποροῦσαν νά δικάζουν, νά φυλακίζουν ἤ νά σκοτώνουν τούς ἐνόχους (ἐκτός ἀπό τό νά τούς σταυρώνουν, γιατί χρειαζόταν ἄδεια ἀπό τόν κατακτητή). Ὅμως, ὡς θρησκευτικοί ἡγέτες εἶχαν καί τόν ἀρχηγό τους. Ἦταν ὁ Ἀρχιερέας τοῦ «ἐνιαυτοῦ» (τοῦ ἔτους), ὁ ὁποῖος ἦταν καί Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου (=Μεγάλου Συνεδρίου) καί κατά τήν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ ἦταν ὁ Καϊάφας. Αὐτός ἔδωσε ἐντολή νά συλλάβουν τόν Χριστό. Αὐτός Τόν παρέδωσε στόν Πιλᾶτο γιά νά ἐγκρίνει τήν ἀπόφαση ( Σταύρωση Χριστου), πού πῆραν κατά τή σύγκλιση τοῦ Μεγάλου Συνεδρίου. «Αὐτός (ὁ Καϊάφας) πού Μέ παρέδωσε σέ σένα ἔχει μεγαλύτερη ἁμαρτία ἀπό σένα», εἶπε ὁ Ἰησοῦς στόν Πιλᾶτο (Ἰω. 19:11). Θά πρέπει λοιπόν νά συνειδητοποιήσουμε, πώς ὁ Χριστός δέν σταυρώθηκε ἀπό εἰδωλολάτρες, οὔτε ἀπό τούς ἀπίστους, οὔτε ἀπό ληστές καί ἐγκληματίες, ἀλλά ἀπό τόν Ἀρχιερέα Καϊάφα, πού σύχναζε στό Ναό, πού ἔμπαινε στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, πού διάβαζε τίς Γραφές, πού ἔκανε κηρύγματα περί πίστεως στό Θεό!

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

«Τί σημαίνει χάρισμα προορατικό;»



Τί σημαίνει χάρισμα προορατικό;
ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Αναρτήθηκε στο romfea.gr


Ὅταν κάποιος ἔχει γίνει δοχεῖο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (μέσα ἀπό τήν ἄσκηση), ἔχει «αὐτόματα» καί τό χάρισμα τό προορατικό, ὡς καρπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅμως, μπορεῖ κάποιος νά ἔχει παρόμοιο χάρισμα, καί χωρίς νά ἔχει γίνει δοχεῖο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, χωρίς δηλαδή νά εἶναι Ἅγιος!

Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Οι πατέρες μας και η νηστεία



Οἱ πατέρες μας καί ἡ νηστεία
ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη


Αναρτήθηκε στο anastasiosk.blogspot.gr


Ὅταν ἡ πατρίδα μας ἀπελευθερώθηκε ἀπό τόν τουρκικό ζυγό (1821), στίς συζητήσεις πού ἔκαναν oἱ πατέρες μας γιά τή δημιουργία «Συντάγματος», ἐτέθη καί τό θέμα τῆς νηστείας. Ἄν δηλαδή θά ἔπρεπε νά θεσπίσουν διάταξη, πού νά ὑποχρεώνει τούς Ἕλληνες νά τηροῦν τίς καθιερωμένες νηστεῖες! Πρᾶγμα πού δείχνει ὅτι ἡ νηστεία, ἀκόμα καί σέ κοσμικούς κύκλους, θεωρεῖτο νόμος ἀπαράβατος. Ναί! Οἱ πρόγονοί μας (πατέρες, παππούδες, κ.ο.κ.), ἔβλεπαν τίς νηστεῖες τῆς Ἐκκλησίας μέ δέος. Γι’ αὐτό καί στή συντριπτική τους πλειοψηφία τίς τηροῦσαν στό ἀκέραιο. «Μαγαρίσθηκα...!», ἔλεγαν, ὅταν τίς κατέλυαν.

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

«Ιερώνυμος Α΄και εκλογές Αρχιερέων»



Ιερώνυμος Α΄και εκλογές Αρχιερέων
Υπό αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Αναρτήθηκε στη romfea.gr

Ὑπηρέτησε (ὁ Ἱερώνυμος Α΄) ὡς Ἀρχιεπίσκοπος σέ μιά δύσκολη περίοδο γιά τό Ἔθνος μας: Στήν περίοδο τῆς ἑπτάχρονης δικτατορίας (1967-1974). Μερικοί, κρίνοντας προφανῶς ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, τόν κατηγοροῦν πώς κατήργησε τή «νομιμότητα» στήν Ἐκκλησία. Ὅμως, τό θέμα εἶναι, ἄν μποροῦσε νά ὑπάρξει «νομιμότητα» σέ περίοδο Δικτατορίας. Ἀλήθεια. Ποιός κατ’οὐσία ἐκλέγει τόν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη, ἡ Ἱ. Σύνοδος ἤ ὁ Δήμαρχος τῆς Πόλεως; Τολμᾶ κανείς νά ἀμφισβήσει πώς ὁ Πατριάρχης μας δέν εἶναι νόμιμα ἐκλεγμένος; Καί «ὁ νοῶν, νοείτω».

«Ποιμένας και άσωτος υιός»


Ποιμένας και άσωτος υιός
υπό Αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη


Ὁ πατέρας τῆς παραβολῆς τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (15:11-32), μόλις εἶδε ἀπό μακρυά τόν υἱό του νά γυρίζει σπίτι, ράγισε ἡ καρδιά του. Ἔτρεξε, ἔπεσε πάνω του καί τόν «κατεφίλησεν» (Λκ. 15:20). Σ’ αὐτή τήν παραβολή βλέπουμε στό πρόσωπο τοῦ στοργικοῦ πατέρα, τόν τύπο τοῦ καλοῦ Ποιμένος. Αὐτός, λοιπόν, ὁ πατέρας δέν ἀναζήτησε τόν υἱό του στά διάφορα στέκια τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά τόν περίμενε στό σπίτι. Θέλοντας μέ αὐτό νά μᾶς εἰπεῖ ὁ Κύριος, πώς δέν εἶναι πρέπον γιά τόν Ποιμένα νά ἀφήνει τήν «ἕδρα» του, τόν Ναό, καί νά γυρίζει στίς καφετέριες, στά μπάρ καί σέ ἄλλα στέκια, ὅπου συχνάζουν οἱ λογιῶν-λογιῶν «ἄσωτοι υἱοί», προκειμένου νά τούς φέρει (ἄν τούς φέρει...) στή μετάνοια. Τό κλῖμα εἶναι ἀκατάλληλο γιά ἱεραποστολή...! «Ἄν σᾶς δῶ νά χασμουριέστε καί νά μήν προσέχετε αὐτά πού σᾶς λέω, θά σταματήσω τήν ὁμιλία, ἐφαρμόζοντας τά λόγια τοῦ Κυρίου «μή δῶτε τό ἅγια τοῖς κυσί» (Μτ. 7:6) εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στό ποίμνιό του (P.G. 57: 22). Σκεφθεῖτε πῶς θά ἀντιδροῦσε, ἄν οἱ ἀκροατές τό ἔριχναν στό τσιγάρο, στό ποτό κ.λ.π. Καθώς ὁ Μωυσῆς κατέβαινε ἀπό τό Σινᾶ, βρῆκε τόν λαό νά διασκεδάζει. Θύμωσε, καί ἔσπασε τίς ἅγιες πλάκες (Ἔξ. 32:6). Τό ἔκανε αὐτό, γιατί ἔκρινε ἀκατάλληλο ἕναν τέτοιο λαό, νά δέχεται ἀπό τόν Θεό ἅγια πράγματα (Μ. Βασίλειος. P.G. 31: 169). (Πόσο προσεκτικοί θά πρέπει νά εἴμαστε, ὅταν ὡς Ποιμένες καλούμαστε στά Ραδιόφωνα καί στίς Τηλεοράσεις νά ἐκφέρουμε «ἄποψη» γιά τά ἅγια πράγματα τῆς Ἐκκλησίας μας )! Ἄς ἀφήσουμε λοιπόν, τήν ἱεραποστολή στά κοσμικά «κέντρα» ( γιά νά μήν βλασφημεῖται τό ὄνομα τοῦ Κυρίου), καί ἄς δείχνουμε τήν ἀγάπη μας καί τό ἐνδιαφέρον μας γιά τή σωτηρία πρός τόν «ἐρχόμενον πρός ἡμᾶς».

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

«Αυτοκτονία και Νεκρώσιμη Ακολουθία»


Αὐτοκτονία & νεκρώσιμη ἀκολουθία
ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Εἶναι ἀρχαία παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας νά μήν κηδεύεται αὐτός πού αὐτοκτονεῖ, ἐκτός ἄν εἶναι τρελός ἤ δαιμονισμένος (ΙΔ΄ Ἀπόκρισις Τιμοθέου, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας). Μέχρι στή δεκαετία περίπου τοῦ 1980 ἡ Ἐκκλησία στήν πατρίδα μας δέν κήδευε τόν αὐτόχειρα, ἀλλά οὔτε καί ἐπέτρεπε τήν ταφή του σέ νεκροταφεῖο. Τόν ἔθαβαν ἔξω στά χωράφια, ὅπως ἔθαβαν τά ζῶα. Καί τό ἀξιοπρόσεκτο εἶναι πώς οἱ συγγενεῖς τοῦ νεκροῦ τό «τυπικό» αὐτό τό δέχονταν ἀδιαμαρτύρητα, γιατί εἶχαν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στίς διατάξεις τῆς Ἐκκλησίας. Πίστευαν, πώς ὅ,τι κάνει ἡ Ἐκκλησία τό κάνει πρός σωτηρία, καί ὄχι πρός ἀπώλεια. Καί ἀναμφίβολα ἔτσι εἶναι.